Krzeszów to wieś położona w Kotlinie Krzeszowskiej, w Sudetach Środkowych, nad rzeką Zadrną, u ujście jej lewego dopływu Cedronu na wysokości 450-470 m n.p.m.

Początki osadnictwa w Krzeszowie sięgają 1242 roku, kiedy to przybyli tu benedyktyni z czeskiego Opatova, którym księżna Anna, wdowa po Henryku Pobożnym, darowała posiadłość leśną Cressebor. Niemożność zorganizowania konwentu doprowadziła do rezygnacji benedyktynów z krzeszowskiej fundacji. Dobra krzeszowskie wykupił w 1292 roku książę świdnicko-jaworski Bolko I i utworzył fundację dla cystersów z Henrykowa. W tym samym roku przybyli tu z Henrykowa pierwsi zakonnicy cysterscy. Fundacja stanowiła element politycznej działalności władcy. Budowa na granicy systemu obronnego z grodami czyniła niezbędnym skolonizowanie i zagospodarowanie leśnych, przygranicznych terenów. To właśnie zadanie powierzono krzeszowskim cystersom.